Sahul i Sunda

       Ponieważ poziom oceanów przed holocenem był wiele niższy od obecnego, kontynent Australijski był wiele większy od obecnego i obejmował dodatkowo Nową Gwineę i Tasmanię. Ten przedholocenowy paleo-kontynent nazywa się Sahul i był oddzielony od drugiego, również nieistniejącego dziś subkontynentu Sunda wąską, ok. 300 km cieśniną.
       Istnienie subkontynentu Sunda również umożliwiały te same regresje morskie (obniżenie poziomu morza). Subkontynent Sunda stanowił wtedy południowo-wschodnią Azje połączoną z wielkimi wyspami dzisiejszej Indonezji. Patrz mapka.
       Między Sundą i Sahulem, nawet przy obniżeniu poziomu mórz o 130 m, pozostawała cieśnina o bardzo głębokich wodach, z małym archipelagiem wysp, nosząca nazwę Wallace (od nazwiska angielskiego paleontologa A. Wallace'a).
       Subkontynent Sunda (a zwł. wyspy Indonezji, Borneo) był zasiedlony już przez pitekantropa (Homo erectus) ok. 300,000 lat temu, natomiast na Sahul kromaniończyk dotarł najprawdopodobniej ok. 40,000 lat temu, pokonując jakoś ok. 300 km przestrzeń morską jaka dzieliła Sundę od Sahula.
       Tasmania, po oddzieleniu się od kontynentu Sahul gdzieś 7-8 tys. lat temu, nie była już prawdopodobnie odwiedzana przez aborygenów australijskich, ani nikogo innego, aż do pojawienia się na niej Europejczyków.
         Nowa Gwinea i Australia były połączone także aż do 7,000 - 8,000 lat temu.

 

 

Wstecz

 

Dalej